[BURR} How does a bastard, orphan, son of a whore and a Scotsman, dropped in the middle of a Forgotten spot in the Caribbean by providence Impoverished, in squalor Grow up to be a hero and a scholar?

[LAURENS] The ten-dollar founding father without a father Got a lot farther by working a lot harder By being a lot smarter By being a self-starter By fourteen, they placed him in charge of a Trading charter

[JEFFERSON] And every day while slaves were being slaughtered and carted Away across the waves, he struggled and kept his guard up Inside, he was longing for something to be a part of The brother was ready to beg, steal, borrow, or barter

[MADISON] Then a hurricane came, and devastation reigned Our man saw his future drip, dripping down the drain Put a pencil to his temple, connected it to his brain And he wrote his first refrain, a testament to his pain

[BURR] Well, the word got around, they said, “This kid is insane, man” Took up a collection just to send him to the mainland “Get your education, don’t forget from whence you came, and The world is gonna know your name. What’s your name, man?”

[HAMILTON] Alexander Hamilton My name is Alexander Hamilton And there’s a million things I haven’t done But just you wait, just you wait…

[ELIZA] When he was ten his father split, full of it, debt-ridden Two years later, see Alex and his mother bed-ridden Half-dead sittin in their own sick, the scent thick

[KOMPANIA] And Alex got better but his mother went quick

[WASHINGTON] Moved in with a cousin, the cousin committed suicide Left him with nothin’ but ruined pride, something new inside A voice saying

[WASHINGTON/COMPANY] “Alex, you gotta fend for yourself.”

[WASHINGTON] He started retreatin’ and readin’ every treatise on the shelf

[BURR] There would have been nothin’ left to do For someone less astute He woulda been dead or destitute Without a cent of restitution Started workin’, clerkin’ for his late mother’s landlord Tradin’ sugar cane and rum and all the things he can’t afford Scammin’ for every book he can get his hands on Plannin’ for the future see him now as he stands on The bow of a ship headed for a new land In New York you can be a new man

[KOMPANIA(HAMILTON)] In New York you can Be a new man— (Just you wait!) In New York you can Be a new man— (Just you wait!)   In New York you can be a new man—

[KOBIETA] In New York—

[MĘŻCZYZNA] New York—

[HAMILTON] Just you wait!

[COMPANY] Alexander Hamilton (Alexander Hamilton) We are waiting in the wings for you (Waiting in the wings for you) You could never back down You never learned to take your time!

Oh, Alexander Hamilton (Oh, Alexander Hamilton) When America sings for you Will they know what you overcame? Will they know you rewrote the game? The world will never be the same, oh

[BURR] The ship is in the harbor now See if you can spot him

[MĘŻCZYZNA] Just you wait

[BURR] Another immigrant Comin’ up from the bottom

[KOMPANIA] Just you wait

[BURR] His enemies destroyed his rep America forgot him  

[MULLIGAN/MADISON I LAFAYETTE/JEFFERSON] We fought with him

[LAURENS/PHILIP] Me? I died for him

[WASHINGTON] Me? I trusted him

[ELIZA & ANGELICA & PEGGY/MARIA] Me? I loved him

[BURR] And me? I’m the damn fool that shot him

[KOMPANIA] There’s a million things I haven’t done But just you wait!

[BURR] What’s your name, man?

[KOMPANIA] Alexander Hamilton!

Lin-Manuel Miranda w 2008 będąc na wakacjach wziął ze sobą biografię Alexandra Hamiltona, dzięki której wpadł na pomysł stworzenia Hamiltona. W 2009 zaprezentował w białym domu wstępna wersje otwierającej piosenki- Alexander Hamilton. (Z akompanią Alexa Lacamoire, grajacego na pianinie). Po zdobyciu pewnego rozgłosu, postanowił na dobre zajać się pracą nad musicalem, spędzając niezliczone godziny nad szukaniem materiałów i edycją. Miranda wspomniał, że napisanie My Shot zajęło mu prawie rok.

Lin-Manuel Miranda (ur. 16 stycznia 1980 w Nowym Jorku) – amerykański aktor, dramatopisarz, kompozytor, raper i pisarz. Najszerzej znany z napisania muzyki, tekstu oraz występowania w broadwayowskich musicalach In the Heights i Hamilton  Zdobył nagrodę Pulitzera, dwie nagrody Grammy, nagrodę Emmy, MacArthur Fellowship oraz trzy nagrody Tony

Życiorys

Miranda urodził się w północnej części Manhattanu jako syn psycholog Luzy Towns i konsultanta Partii Demokratycznej Luisa Mirandy Jr. Jest pochodzenia portorykańskiego

Ukończył studia na Wesleyan University w 2002 roku. W czasie trwania nauki założył komediową grupę hip-hopową nazwaną Freestyle Love Supreme. Miranda napisał wczesną wersję In the Heights w 1999 roku, którą wystawił w kwietniu tego samego roku na scenie związanego z uniwersytetem Second Stage.   

2.Kariera 

   2.1. In the Heights (2002-2010)

W 2002 roku Miranda i John Buffalo Mailer nawiązali współpracę z reżyserem Thomasem Kailem, wspólnie pisząc pięć wersji In the Heights. Po off-broadwayowskim sukcesie musical został wystawiony na Broadwayu w 2008 roku. Przedstawienie zdobyło nagrody Tony za najlepszy musical oraz najlepszą ścieżkę dźwiękową, a także nagrodę Grammy za najlepszy album musicalowy. Miranda za rolę Usnaviego uzyskał nominację do nagrody Tony za najlepszego aktora w musicalu.

Na początku 2009 roku Lin-Manuel Miranda opuścił rolę, lecz wystąpił jako Usnavi rok później w Los Angeles i w San Juan oraz w ostatnim miesiącu trwania przedstawienia na Broadwayu.

W tym okresie Miranda był zatrudniony do innych prac związanych z teatrem – między innymi napisał tłumaczenie dialogów na język hiszpański dla West Side Story oraz skomponował dwie nowe piosenki do Working. Zagrał też rolę Alviego w Dr House oraz pełnił obowiązki kompozytora dla Ulicy Sezamkowej.

2.2 Bring It On i role telewizyjne (2011-2014)

Lin-Manuel Miranda wspólnie z Tomem Kittem i Amandą Green napisali muzykę i tekst do Bring It On, musicalu opowiadającego o waśniach pomiędzy drużynami cheerleaderek. Spektakl zadebiutował w Alliance Theatre w Atlancie w styczniu 2011 roku, po czym udał się na trasę po Stanach Zjednoczonych. Ostatnie przedstawienie miało miejsce 30 grudnia 2012 roku. Został nominowany do nagród Tony za najlepszy musical i najlepszą choreografię.

W 2011 roku Miranda wystąpił gościnnie w odcinku Współczesnej rozdiny. Rok później zagrał rolę Charley’ego w Merrily We Roll Along i w Niezwykłym ŻyciuTimothy’ego Greena jako Reggie. W Do No Harm wcielił się w rolę doktora Rubena Marcado, którą zagrał we wszystkich trzynastu odcinkach serialu.

W 2013 roku wystąpił w Jak poznałem waszą matkę jako Gus. W 2014 roku dołączył do The Skivvies, indie rockowego duetu komediowego. W tym samym roku napisał muzykę i tekst do trwającego piętnaście minut musicalu 21 Chump Street oraz wystąpił w musicalu Tick, Tick… Boom!

==== 
2.3 Hamilton (2015-2016) ====

W czerwcu 2008 roku Miranda przeczytał biografię Alexandra Hamiltona autorstwa Rona Chernowa. Zaintrygowany postacią pierwszego sekretarza skarbu Stanów Zjednoczonych napisał rapowany utwór, który następnie przedstawił 12 maja 2009 roku na wieczorku poetyckim zorganizowanym przez prezydenta Stanów Zjednoczonych Baracka Obamę. Do 2012 roku Miranda napisał i skomponował znaczną część utworów o życiu Hamiltona.

Hamilton zadebiutował w styczniu 2015 roku na scenie The Public Theater na Off-Broadwayu. Miranda ponowił współpracę z Thomasem Kailem, reżyserem jego wcześniejszego dzieła In the Heights. Uzyskując bardzo przychylne recenzje i wysokie wyniki sprzedaży biletów, przedstawienie przeniosło się na Broadway w sierpniu tego samego roku.

Na prośbę J.J Abramsa Lin-Manuel Miranda skomponował fragmenty muzyki do Gwiezdnych wojen: Przebudzenia Mocy, w tym piosenkę do sceny w kantynie.

W kwietniu 2016 roku Miranda i Jeremy McCarter wydali książkę zatytułowaną Hamilton: The Revolution, która opisuje szczegóły związane z produkcją Hamiltona, realizacją początkowego pomysłu oraz wpływu kulturowego spektaklu.

Lin-Manuel Miranda wcielił się w rolę Alexandra Hamiltona po raz ostatni 9 lipca 2016 roku. Zastąpił go Javier Muñoz. 

2.4. Po Hamiltonie (od 2016)

Miranda wraz z Opetaia Foa’i skomponował piosenki do filmu animowanego Vaiana: Skarb oceanu  który miał swoją premierę w 2016 roku. Ścieżkę dźwiękową natomiast skomponował Mark Mancina. Miranda wykonał następujące utwory w filmie: We Know The Way oraz jego repryzę (wraz z Opetaia Foa’i), a także You’re Welcome w wersji z napisów końcowych (w duecie z Jordanem Fisherem).

Za piosenkę How Far I’ll Go otrzymał nominację do Złotego Globu.

Alexander Hamilton – główny bohater musicalu Hamilton. W rzeczywistości był on jednym z ojców założycieli oraz pierwszym sekretarzem skarbu Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Akt 1

Alexander Hamilton urodził się na wyspie Nevis w 1755/1757 roku. Jego ojciec opuścił rodzinę w 1765 roku. Matka zmarła, gdy Alexander miał 12 lat.

Kiedy Alexander był nastolatkiem, huragan zniszczył miasto, w którym mieszkał. Dzięki znajomościom z prezbiteriańskim pastorem, Hughem Knoxem, wyemigrował do Nowego Jorku (“Alexander Hamilton (P)“), gdzie zainteresował się amerykańską rewolucją. Wtedy też spotkał Aarona Burra (“Aaron Burr, Sir“), a także poznał Johna Laurensa, Markiza de Lafayetta oraz Herkulesa Mulligana, przed którymi zaprezentował swoje ponadprzeciętne zdolności retoryczne (“My Shot“). Razem ze wcześniej poznanymi przyjaciółmi marzy o życiu w wolnej Ameryce (“The Story of Tonight“). Hamilton wdaje się w kłótnię z Samuelem Seabury na temat nadchodzącej rewolucji (“Farmer Refuted“) oraz przerywa nadejście wiadomości od króla Anglii, w której król George III obiecuje miłość Ameryce i informuje o zamiarze walki z rewolucją (“You’ll be back“). Po wybuchu rewolucji, Hamilton dołącza do wojska i zostaje adiutantem Georga Washingtona (“Right Hand Man“).

Zimą 1780 roku Alexander przybywa na bal, na którym to poznaje swoją przyszłą żonę – Elizabeth Schuyler (“A Winter’s Ball“). Po przyjęciu często pisują do siebie, a następnie się pobierają (“Helpless“). Starsza siostra Elizabeth także żywi uczucia do Hamiltona, jednak postanawia ukryć je przed Elizą, aby jej nie ranić (“Satisfied“).

Po ślubie, Alexander wraca na wojnę i marzy o otrzymaniu dowództwa. Washington jednak odmawia i mianuje generałem Charlesa Lee, a po jego porażce w bitwie, dowództwo przejmuje Lafayette. Lee obraża Washingtona, przez co Hamilton chce go wyzwać na pojedynek, jednak Washington mu stanowczo zakazuje (“Stay Alive“). Charlesa na pojedynek wyzywa bliski przyjaciel Hamiltona – John Laurens. Hamilton zostaje sekundantem Laurensa, a sekundantem Lee zostaje Aaron Burr. Pomimo prób załagodzenia konfliktu dochodzi do pojedynku, który wygrywa Laurens (“Ten Duel Commandments“). Washington za złamanie zakazu wysyła Hamiltona do domu (“Meet Me Inside“), gdzie Hamilton dowiaduje się o ciąży Elizy (“That Would Be Enough“). Po namowie Lafayetta i generała, Hamilton wraca na front, aby zakończyć wojnę w Yorktown (“Yorktown (The World Turn Upside Down)“). Po bitwie, na świat przychodzi pierwszy syn Alexandra – Philip (“Dear Theodosia“).

Hamilton wraca do Nowego Jorku, aby skończyć studia oraz rozpocząć karierę prawniczą. W 1787 roku zostaje wybrany na delegata do Konwencji Konstytucyjnej. Razem z Jamesem Madisonem oraz Johnem Jay’em pisze Federalistę. Nowo wybrany prezydent Washington oferuje Alexandrowi posadę sekretarza stanu. Pomimo oporów żony, Hamilton zgadza się (“Non-Stop“).

Akt 2

Po powrocie Thomasa Jeffersona z Francji w 1789 roku (“What’d I miss”), Thomas i Hamilton dyskutują nad planem finansowym Hamiltona podczas rządowego spotkania. Prezydent Washington wspiera Alexandra, i doradza mu, aby poszedł na kompromis jeśli chce, żeby jego plan został zaakceptowany przez Kongres (“Cabinet Battle #1“).

Syn Hamiltona kończy dziewięć lat, a sam Alexander koresponduje z Angelicą, która doradza mu, że jeśli przekona do swojego planu Thomasa, Kongres także go poprze. Starsza siostra Elizy wraca do Nowego Jorku na wakacje. Mimo próśb rodziny, Alexander nie może pozwolić sobie na urlop (“Take a Break“).

Pewnego dnia, samotnego Hamiltona odwiedza Maria Reynolds, opowiada mu o tym, jak źle traktowana jest przez męża, który ją bije i zdradza. Kobieta zaprasza Alexandra do swojego domu, gdzie uwodzi go. Po miesiącu romansu, do Hamiltona przychodzi list z szantażem od męża Marii. Grozi on Hamiltonowi mówiąc, że jeżeli Alexander nie zapłaci mu, o wszystkim dowie się Eliza. Hamilton decyduje się zapłacić Reynoldsowi (“Say No To This“).

James Madison oraz Thomas Jefferson zapraszają Alexandra na obiad, podczas którego, mają omówić warunki kompromisu, aby wesprzeć plan Hamiltona. Zdecydują się na poparcie, jeśli Alexander zgodzi się przenieść stolicę z Nowego Jorku nad rzekę Potomac (“Room Where It Happens“).

Na kolejnym rządowym spotkaniu, Jefferson i Hamilton dyskutują nad wsparciem Francji w rewolucji francuskiej. Thomas twierdzi, że trzeba pomóc Francuzom, a Alexander uważa, że USA powinno pozostać neutralne. Prezydent ponownie wspiera Hamiltona (“Cabinet Battle #2“).

Po odbyciu dwóch kadencji, prezydent Washington decyduje ustąpić ze stanowiska. Alexander pomaga mu w napisaniu odezwy do obywateli (“One Last Time“).

Wybory prezydenckie wygrywa John Adams z partii Alexandra. Hamilton nie jest w dobrych stosunkach z nowym prezydentem. Przez swoje zatargi, niszczą autorytet Partii Federalistycznej. Burr, Madison i Jefferson uznają, że to idealny czas, aby zniszczyć Alexandra (“The Adams Administration“).

Trójka “demokratycznych republikanów” twierdzi, że odkryła skandal związany ze zdradą kraju i defraudacją pieniędzy państwowych przez Alexandra. W rzeczywistości były to wpłaty Hamiltona na konto Jamesa Reynoldsa. Alexander przyznaje się do romansu, jednak prosi o nieujawnianie skandalu (“We Know“). Hamiltona martwi sytuacja i dręczą wyrzuty sumienia (“Hurricane“). Postanawia opublikować dokument, w którym przyznaje się do romansu, aby ukrócić plotki o defraudacji pieniędzy oraz aby uratować karierę polityczną (“The Reynolds Pamphlet“). Wściekła Eliza pali listy od Hamiltona (“Burn“).

Najstarszy syn Alekxandra – Philip, postanawia wyzwać na pojedynek Georga Eackera, który obrażał jego ojca. Niestety Philip zostaje śmiertelnie trafiony (“Blow Us All Away“). Rodzina Hamilton po tragedii, przeprowadza się, a Alexander prosi Elizę o wybaczenie mu zdradzenia jej (“It’s Quiet Uptown“).

Podczas wyborów prezydenckich w 1800 roku, obywatele są ciekawi na kogo Hamilton zagłosuje. Alexander popiera Thomasa Jeffersona, ponieważ nie chce wygranej Aarona Burra (“The Election of 1800“).

Burr rozwcieczony zachowaniem Alexandra wyzywa go na pojedynek (“Your Obedient Servant“). Hamilton decyduje się nie celować w rywala, a strzelić w powietrze. Aaron Burr postanawia oddać strzał, przez co Aleksander umiera (“The World Was Wide Enough“).

Angelica Schuyler- (ur. 20 lutego 1756, zm. 13 marca 1814) była najstarszą córką generała armii kontynentalnej Philippa Schuyler, siostrą Elizy i Peggy Schuyler, szwagierką Alexandra Hamiltona i żoną brytyjskiego członka parlamentu Johna Barker Church

BIOGRAFIA

Akt pierwszy
Angelica Schuyler po raz pierwszy występuje w “Alexander Hamilton”, gdzie ona, jej siostra, Eliza Schuyler i Maria Reynolds / Peggy Schuyler, twierdzą, że kochały Alexandra Hamiltona.

Pierwsza śpiewana rola Angeliki występuje w “Siostrach Schuyler”, gdzie Eliza, Peggy i ona śpiewają o rewolucji w Nowym Jorku. Później ona i jej siostry uczestniczą w balu zaproponowanym przez jej ojca, Philipa Schuylera (“A Winter’s Ball”), w którym spotyka wielu rewolucyjnych sojuszników, w tym Aleksandra Hamiltona. Eliza wyłania się z natychmiastowym uczuciem na widok Aleksandra, ale nie zbliża się do niego; Angelica po kolei z nim rozmawia i przyciąga go zarówno wyglądem, jak i zachowaniem. Angelica uświadamia sobie, że jej siostra czuje uczucia do Hamiltona (“Helpless”) i ukrywa dla niego własne zauroczenie ze względu na jej siostrę (“Satisfied”). Jako lojalna i kochająca siostra, Angelica wznosi toast na ślubie Elizy i Aleksandra Hamiltona, śpiewając o tym, że nigdy nie będzie usatysfakcjonowana, ale jest szczęśliwa z powodu swojej siostry.

Akt drugi
Podczas gdy Hamilton pracuje w domu, Angelica mówi mu, aby przekonał Jeffersona, że ​​jego nowy plan finansowy zadziała, aby Kongres go zaakceptował i wprowadził plan w życie. Informuje go również, że przyjedzie do Nowego Jorku, aby podróżować do domu swojego ojca w Albany (“Take A Break”). W tym czasie ona i Eliza próbują przekonać Alexandra, aby towarzyszył im na wakacjach w Albany. Alexander odmawia, mówiąc, że musi stale ulepszać swój plan Kongresu, a siostry podróżują bez niego.

W czasie swojej samotności Aleksander Hamilton ma romans z Marią Reynolds (“Say no to this”), a wzamian za zachowanie tajemnicy jest zmuszony zapłacić jej mężowi Jamesowi Reynoldsowi pewną sumę pieniędzy. Tymczasem Aaron Burr, Thomas Jefferson i James Madison wspominają, jak bardzo Alex jest szczęśliwy, że George Washington zawsze go wspiera (“Washington On Your Side”). Aleksander obawia się, że zgubią jego reputację i otwarcie pisze o jego romansie, by uratować samego siebie (“The Reynolds Pamphlet”), tymczasem starannie sprowadzając i zawstydzając swoją żonę. Angelica pochodzi z Londynu, kiedy dowiedziała się o romansie. Hamiltonowi z ulgą przyszło na myśl, że przyszła pomóc mu w odkupieniu, ale Angelica odpowiada, że ​​nie przyszła po niego i nie stała u boku siostry. W piosence “Congratulations” (Odcięta od musicalu, zawartej między The Reynolds Pamphlet i Burn) Angelica krzyczy na Alexandra, stwierdzając, jak idiotyczne były jego działania, i że “Jefferson może robić, co chce, ponieważ nie utytułował szkolnego podwórka drwi z odpowiedzią. ” Gdy Aleksander próbuje bronić swojego działania, Angelica ogarnia uczucie emocji i mówi o swoim bezdzietnym małżeństwie i o tym, jak żyła, aby czytać jego listy. Angelica zostawia go po powiedzie mu, że Eliza jest najlepszą rzeczą w ich życiu.

Po śmierci Hamiltona w pojedynku z Aaronem Burrem, Angelica wraca z siostrą. Przez resztę lat wspiera swoją siostrę, a Eliza śpiewa o swoim zaufaniu do swojej starszej siostry aż do śmierci Angeliki w 1814 roku (“Kto żyje, kto umrze, kto opowiada twoją historię”), po czym zostaje pochowana w kościele Świętej Trójcy niedaleko Alexandra.

W 1789 roku Thomas Jefferson wraca do Stanów z Francji, gdzie pełnił rolę ambasadora. Washington proponuje mu stanowisko sekretarza stanu, a Madison prosi o pomoc w powstrzymaniu planu finansowego Hamiltona wierząc, że daje rządowi za dużo uprawnień („What’d I Miss?”). Jefferson i Hamilton debatują podczas zebrania gabinetu. Na stronie Washington prosi Hamiltona o znalezienie kompromisu, gdyż jego plan nie ma poparcia wśród członków kongresu („Cabinet Battle #1”).

Podczas gdy Hamilton pracuje w domu, Eliza przypomina mu o dziewiątych urodzinach Philipa. Prezentuje on ojcu krótki utwór rapowy, zdumiewając go. Angelica radzi Hamiltonowi, by przekonał Jeffersona do swojego planu finansowego. Później siostry razem proszą go o spędzenie wspólnych wakacji letnich, ale Hamilton odmawia, twierdząc, że musi zaangażować się w pracę nad zyskaniem poparcia Kongresu. Zostaje on w Nowym Jorku, podczas gdy reszta rodziny przeprowadza się na północ stanu („Take a Break”).

Samotnego Hamiltona odwiedza Maria Reynolds. Kobieta jest w trudnej sytuacji, bez środków do życia, wykorzystywana przez męża. Hamilton proponuje jej pomoc, co kończy się romansem. James Reynolds szantażuje Hamiltona i zmusza go do wypłaty wynagrodzeń w zamian za możliwość kontynuowania ich relacji („Say No To This”).

Hamilton omawia swój plan z Jeffersonem i Madisonem podczas obiadu. W kompromisie, który zawarli, zgadzają się na wsparcie planu finansowego w zamian za przeniesienie stolicy Stanów Zjednoczonych z Nowego Jorku do Waszyngtonu. Burr zazdrości pozycji Hamiltona w rządzie i marzy o posiadaniu podobnej władzy („The Room Where It Happens”). Burr zmienia partię polityczną i pokonuje Philipa Schuylera w wyścigu o fotel w Senacie, co daje zalążek przyszłemu konfliktowi pomiędzy nim a Hamiltonem („Schuyler Defeated”).

W innym zebraniu gabinetu Jefferson i Hamilton dyskutują, czy Stany Zjednoczone powinny wspomóc Francję w ich rewolucji. Washington przychyla się ku opinii Hamiltona, że Stany powinny pozostać neutralne („Cabinet Battle #2”). Po zakończonym zebraniu Burr, Jefferson i Madison razem wyrażają swoje niezadowolenie dla wsparcia, jakie Washington udziela Hamiltonowi i szukają sposobu, w którym mogą zaszkodzić jemu wizerunkowi („Washington on Your Side”).

Washington informuje Hamiltona, że Jefferson zrezygnował ze swojego stanowiska w rządzie, by móc wziąć udział we własnej kampanii prezydenckiej. Jednocześnie oznajmia, że sam nie będzie ubiegał o trzecią kadencję. Hamilton jest wstrząśnięty sytuacją, ale pomaga napisać list pożegnalny zaadresowany do mieszkańców Stanów Zjednoczonych („One Last Time”). Na swoim dworze król George III otrzymuje wiadomość o odejściu Washingtona i wyborze Johna Adamsa. Oczekuje on upadku państwa pod przewodnictwem Adamsa („I Know Him”).

Adams i Hamilton nie mogą znaleźć nici porozumienia, przez co rujnują autorytet Partii Federalistycznej („The Adams Administration”). Jefferson, Madison i Burr są zdania, że odkryli właśnie możliwy skandal z udziałem Hamiltona – oskarżają go o defraudację środków ze skarbu państwa i zdradę Stanów Zjednoczonych. W rzeczywistości odnaleźli oni jednak dowody wpłaty związane z jego romansem z Marią Reynolds. Przyznaje się grupie do zdrady żony i prosi, by nie rozpowszechniali tej informacji („We Know”). Hamilton martwi się zaistniałą sytuacją i kontempluje nad własną szczerością („Hurricane”). Publikuje on dokument, w którym przyznaje się do romansu, mając nadzieję, że w ten sposób przestaną się szerzyć plotki o defraudacji i uratuje swoją polityczną karierę („The Reynolds Pamphlet”). Jego reputacja zostaje jednak zniszczona. Eliza płaczliwie spala swoją korespondencję z Hamiltonem, w ten sposób uniemożliwiając “przyszłym historykom” szansy na przywrócenie mu dobrego imienia i zdobycia wiedzy, w jaki sposób Eliza zareagowała na zdradę („Burn”).

Po latach Philip Hamilton wyzywa na pojedynek George’a Eackera w odpowiedzi na nieprzychylne komentarze, których udzielił w stronę swojego ojca, Alexandra. Philip dostosowuje się do rady, której udzielił mu ojciec i honorowo celuje w niebo, lecz Eacker strzela w jego stronę trzy sekundy przed zakończeniem liczenia („Blow Us All Away”). Philip jest zabrany do lekarza, który nie może mu udzielić pomocy. Hamilton i Eliza przybywają osobno na krótko przed jego śmiercią („Stay Alive (Reprise)”). Hamiltonowie przeprowadzają się. Alexander prosi Elizę o przebaczenie, które otrzymuje („It’s Quiet Uptown”).

W wyborach prezydenckich w 1800 roku John Adams zostaje pokonany, podczas gdy Jefferson i Burr otrzymują równą liczbę głosów. Hamilton jest wściekły na Burra, który znów zmienił poglądy dla własnej korzyści i udziela wsparcia Jeffersonowi, który następnie wygrywa elekcję („The Election of 1800”). Rozzłoszczony Burr wymienia listy z Hamiltonem i wyzywa go na pojedynek („Your Obedient Servant”). Przed świtem Eliza prosi Hamiltona, by wrócił do łóżka, lecz uzyskuje odmowę. Hamilton komplementuje swoją żonę przed opuszczeniem mieszkania („Best of Wives and Best of Women”).

Burr i Hamilton przybywają do Weehawken w pobliżu miejsca, w którym został zastrzelony Philip. Na dźwięk wystrzału zatrzymuje się upływ czasu w dramacie i Hamilton monologuje na temat śmierci, jego relacji z ludźmi i spuściźnie, jaką po sobie zostawi. Mierzy on pistoletem w niebo, po czym zostaje trafiony kulą, wkrótce umierając. Burr lamentuje – mimo, że przetrwał pojedynek, zostanie on zapamiętany w historii wyłącznie jako człowiek, który zastrzelił Alexandra Hamiltona („The World Was Wide Enough”).

Na scenie zbiera się cała obsada. Washington przypomina widowni, że nie mają wpływu na to, jak zostaną zapamiętani przez historię. Jefferson i Madison razem zgadzają się uznać geniusz polityczny swojego rywala. Eliza opowiada, jak przez następne pięćdziesiąt lat będzie bronić reputacji i spuścizny swojego męża. Walczy o zniesienie niewolnictwa i zakłada pierwszy prywatny sierociniec w Nowym Jorku. Pyta się widowni, kto będzie opowiadał historie z ich udziałem i czy zrobiła dostatecznie wiele. Na koniec mówi, że wie, że ponowne spotkanie z mężem jest tylko kwestią czasu („Who Lives, Who Dies, Who Tells Your Story”)[4].

Daddy, daddy, look
My name is Philip
I am a poet,
I  wrote this poem just to show it
And I just turned nine
You can write rhymes but you can’t write mine (What)
I practise French
and play piano with my mother
I have a sister,
but I want a little brother (okay)
My daddy’s trying to start America’s bank
Un deux trois quatre cinq (bravo)